Odpoczywanie, odliczanie

Dzisiaj miałam sen maratoński. Tym razem nie zostałam zdyskwalifikowana za podjeżdżanie komunikacją miejską, ale po 32 kilometrze zorientowałam się, że trasa nie ma żadnych oznaczeń. Byłam załamana, bo biegło mi się znakomicie i celowałam w... 3:40 (poczucie humoru nie opuszcza mnie nawet we śnie), a tu nagle trzeba błąkać się po obcym mieście i szukać mety maratonu. Tak się zagubiłam, że minęły 4 godziny, a ja jeszcze nie znalazłam ani trasy ani mety i z tej rozpaczy obudziłam się. Już chyba wolę, kiedy śni mi się, że muszę zdawać maturę z łaciny.

Po bogatej we wrażenia biegowe nocy, rano zapałałam chęcią pojechania do Lasu Kabackiego i spacerowego przetruchtania 10 km. Co prawda nie miałam ich w planie, ale... W lesie, jak to w lesie - zielono, jeszcze kwitną zawilce, już kwitną fiołki, ze ściółki wychodzą liście konwalii. Byliśmy jeszcze na tyle wcześnie, że nie przebijaliśmy się przez zakorkowane ścieżki. Choć biegliśmy nieprzyzwoicie wolno, czułam w nogach wczorajsze harce na Kępie Potockiej. Omówiliśmy z mężem i z koleżanką ostatnie osiągnięcia kulinarne (w naszym domu panuje monotonia - makarony, makarony, makarony), kupiliśmy na stoisku przy parkingu od strony Powsina pęczek tulipanów i pół kilo truskawek.

No i teraz pozostaje porządnie odpocząć. Nie planuję już w tym tygodniu ani ćwiczeń na siłowni, ani biegów na dystansie przekraczającym 5 km. Jutro idę na fizykoterapię (remont się przeciąga, a dziś jeszcze doszedł jakiś dziwny ból w prawej kostce). Wiem, że niektórzy biegacze stosują dietę przedmaratońską, polegającą na tym, że przez 3 czy 4 dni ogranicza się bądź wyklucza węglowodany, a następnie, na 3 dni przed maratonem, pochłania je w większej ilości. Ale ja wolę nie eksperymentować i dziś na obiad mieliśmy domową pizzę, a na kolację planuję kaszę gryczaną z soczewicą i szpinakiem :)

W czwartek rano wyjeżdżamy. W piątek albo w sobotę odbierzemy numery startowe. A za tydzień będzie już po wszystkim.