Na bezrybiu

Im bardziej nie biegam, tym bardziej robię się nerwowa. Bim bom.

Na biegowym bezrybiu każda forma ruchu wydaje się dorodną rybą. Np. ćwiczenia rozciągające zadane przez osteopatę albo siłownia. Na siłowni przekonałam się, że 3 minuty truchtu w tempie 7 min / km to dla łydki zbyt duże obciążenie. Jeśli kiedykolwiek narzekałam, że bieganie na bieżni jest nudne, odszczekuję teraz trzykrotnie (hau hau hau), bo nie ma chyba nic nudniejszego niż marsz na bieżni. Za to ćwiczenia na tzw. górne partie okazały się być niezwykle zajmujące. Obróbce zostały poddane: bicepsy, tricepsy, obręcz barkowa, ramiona, klatka, plecy i brzuch. Nogi tylko porozciągałam - przez to, że instynktownie obciążam lewą nogę, żeby oszczędzać prawą łydkę, dwugłowy i łydka w lewej nodze są ściągnięte znacznie mocniej niż zwykle.

Z dobrych nowin: skończyło się embargo na cukier. Mogę jeść już wszystkie owoce (mam nadzieję, że winogrona będą jeszcze jadalne - od kilku tygodni starałam się przechodzić obok straganów z tymi owocami, patrząc w inną stronę), miód. Białego cukru powinnam jednak nadal unikać. Spróbuję przygotować się do wiosennego maratonu bez kupnych izotoników (wdrożę patent pt. woda z miodem, cytryną i odrobiną soli), żeli energetycznych i batonów. Jestem ciekawa, jak mój organizm zniesie ten eksperyment. W sumie, przygotowania do niepodległościowej dziesiątki oraz sam bieg, z całkowitym wyłączeniem cukru z jadłospisu, zniosłam zaskakująco dobrze, żeby nie powiedzieć: znakomicie.

Dostałam zaproszenie na zimowy obóz biegowy. Bardzo, bardzo, bardzo chciałabym pojechać, ale chyba nic z tego nie wyjdzie, zwłaszcza jeżeli mamy wpasować w sezon zimowy choć tydzień na nartach. Swoją drogą, ostatnio śniło mi się, że zjeżdżam po ośnieżonym stoku. Piękny sen.

W okolicach Świąt zacznę realizować 16-tygodniowy plan pod maraton w Krakowie. Na razie, niezależnie od hołubienia mięśnia brzuchatego, mogę robić wszystko tylko raczej nie biegać. Jeśli już bardzo będę musiała, mogę sobie przetruchtać kilka kilometrów przy niedzieli, pod warunkiem, że w trakcie truchtu zatrzymam się na kilka - kilkanaście minut ćwiczeń. To, oczywiście, pod warunkiem, że będę już w stanie truchtać. Najlepiej, gdybym skupiła się na ćwiczeniach ogólnorozwojowych i rozciąganiu oraz, hy hy hy, wrzuciła parę kilo. Chociaż 2-3, bo i tak stopnieją na wiosnę, a z tego, co na mnie zostało, już lepiej, żeby nic nie uległo wiosennym roztopom.

To byłoby na tyle, jeśli chodzi o aktualną aktywność ruchową oraz widoki na najbliższe tygodnie. Aha, zapomniałabym o planach treningowych na weekend: zamierzam potrenować sen dziewięciogodzinny i popołudniową drzemkę. Być może popracuję również nad wrzucaniem kilogramów, zwłaszcza że od paru dni chodzą za mną placki ziemniaczano-cukiniowe i zupa  z brokułów.

I (piszę to z naprawdę ciężkim sercem) pójdę na spacer.

A Wy?