Po półmaratonie zajęłam się odpoczywaniem i wykrywaniem kolejnych miejsc, w których objawiały się zakwasy. Odpoczynek obejmował m.in. wizytę u dentysty i u internisty, który wystawił dla mnie i dla męża zaświadczenia o zdolności do startu w maratonie (włoska biurokracja) i, jak zwykle, wzdychając ciężko nad losem wariatów, wypisał skierowanie na różne badania (morfologia, cukier, cholesterol, ekg i spirometria).
Wczoraj zawlokłam swoje obolałe kości na siłownię, na której zrobiłam godzinny trening siłowy i przetruchtałam 3 kilometry. A dziś odbyłam planowy trening biegowy, czyli prawie 14 km, w tym trochę nieplanowanych podbiegów i wspomniane wyżej 200-metrówki. Mimo resztek zakwasów z niedzieli i nowych zakwasów po siłowni, biegało mi się po prostu znakomicie. Mam wrażenie, że półmaraton obudził mnie ze snu zimowego i dał kopniaka do ostatnich tygodni przed maratonem. Nie pamiętam, kiedy ostatnio miałam tyle energii, siły i frajdy z biegania! Obym wytrwała w tym stanie jak najdłużej.
...i nie mogę się powstrzymać przed wklejeniem dyskotekowego zdjęcia* z tunelu :)
*Zdjęcie autorstwa nieocenionego kolegi, który poprowadził mnie na życiówkę.
Posty
4 komentarze:
Haniu, życzę Ci, żeby ten przyjemny stan trwał jak najdłużej :)
Ja pierwszy szybszy trening po półmaratonie (tyle, że poznańskim) planuję dziś wieczorem - zobaczymy, jak to będzie u mnie. Chyba jednak bardziej będzie mi przeszkadzał katar (córka do spółki z żoną mnie zarazily...) niż 21 km w nogach.
Quinoamatorko, dziękuję :)
Drproctor, witaj! Bieganie z katarem nie należy do przyjemności, ale można się przyzwyczaić ;-) Jak wrażenia po półmaratonie poznańskim? Życzę Ci zdrowia i przyjemnego treningu!
Do biegania z katarem generalnie jestem przyzwyczajony - mam skrzywioną przegrodę, więc na zimowych treningach to była normalka. W każdym razie wczoraj skończyło się na pół godziny truchtu...
Wrażenia po połówce w Poznaniu jak najbardziej pozytywne:) Doszedłem też do wniosku, że Mojej-Nie-Sportowej-Żonie rolki można by kupić;)
Prześlij komentarz