7/10

Kończy się siódmy tydzień planowego biegania.

Był trudny. Z różnych względów, a te różne względy przekładały się na formę, która uległa lekkiemu osłabieniu. 

W piątek, po pięknym poranku, w trakcie którego Warszawa została obdarzona może nawet 30 minutami słońca, rozpętało się piekło pt. parę stopni na plusie, w bonusie z urywającym łeb wiatrem i deszczem ze śniegiem. Trudna rada - wieczorny trening wypadł na bieżni siłowniowej. 2 km rozgrzewki, 4 x 6 min po 5:06 min/km (po powrocie zobaczyłam, że miało być 5:04, ale już było po jabłkach) z 1-minutowymi przerwami, 5 minut truchtu, 3 x 6 min po 5:06 min/km z 1-minutowymi przerwami, 2 km schłodzenia. Wyszło w sumie 13.3 km, bo w przerwach 1-minutowych maszerowałam i piłam wodę. Na siłowni było tradycyjnie duszno i sucho. Jeszcze 15 minut rozciągania i do domu. 

W sobotę rozmawiałam z kolegą, który wybrał się bladym świtem do Lasu Kabackiego i po 200 metrach zawrócił, zatem stanowczo odradzał wycieczki treningowe tamże. Prognoza pogody na niedzielę wyglądała chałowo i pokazywała deszcz oraz silny wiatr. Ku mojemu wielkiemu zdumieniu w niedzielne przedpołudnie zaczęło świecić słońce. W ogóle zrobiło się nagle jakoś tak prawie wiosennie. Zebraliśmy się zatem na Agrykolę.

Plan wyglądał tak: 2 km rozgrzewki, 4 x 6 min po 5:06 min/km, jednominutowe przerwy, godzina biegu w pierwszym zakresie (około 6:12 min/km), 18 min po 5:06 min/km i 2 km schłodzenia, czyli razem około 22 km.

Realizacja planu wyglądała tak: 2 km rozgrzewki wokół Kanału Piaseczyńskiego, po płaskim kawałku Agrykoli (tym obok pomnika Jana III Sobieskiego) i dobiegnięcie do stadionu (1 km 6:08 min/km, 2 km 5:55 min/km). Wiatr dawał do wiwatu, więc na stadionie miałam dodatkowe ćwiczenie z przyspieszania "upwind". Sześciominutówki: pierwsza - 4:53 min/km (za szybko!!!), druga - 5:03 min/km (lepiej), trzecia - 5:01 min/km, czwarta - 5:03 min/km. Potem potruchtaliśmy przez Powiśle w stronę Starego Miasta, pokręciliśmy się na Mariensztacie, wróciliśmy nad Kanał Piaseczyński, zrobiliśmy pętlę i pobiegliśmy znów na stadion. Byłam już zmęczona i myślałam, że nie dam rady przebierać nogami przez 18 minut po 5:06 min/km. Tak mi się tylko zdawało, bo w końcu przez te 18 minut biegłam w tempie 4:59 min/km. Znów za szybko, choć bardzo starałam się zwracać uwagę na tempo. Schłodzenia zrobiliśmy nieco mniej niż 2 km. Słońce się schowało, a wiatr wzmógł swoją działalność i było nam po prostu zimno. Cały trening zamknął się prawie w 22 km.

W domu zrobiliśmy rajd na lodówkę, zakończony wymarzonymi od kilku dni plackami ziemniaczano-cukiniowymi i surówką z cykorii. A teraz nogi do góry (piłka do ćwiczeń jest wielofunkcyjna), gorąca herbata i Hanka ma relaks. Czego i Wam, rzecz jasna.