Pocieszacze

Przeziębienie mnie polubiło, choć na wzajemność nie ma co liczyć. W każdym razie, nie możemy się rozstać. Nie wiem, czy powinnam narzekać - leżenie na kanapie, pod ciepłym kocem, z pocieszaczami (o nich za chwilę), książką albo laptopem, trudno uznać za wielką mękę. Gdybym jeszcze nie miała kataru ani napadów suchotniczego kaszlu... Swoją drogą, czy ci, którzy chodzili do podstawówki przed 1989 rokiem pamiętają jeszcze Broniewskiego "Elegię o śmierci Ludwika Waryńskiego"? "Ach, płuca wyplute nie bolą" - dość upiorne, ale ten wers często do mnie wraca, gdy sobie tak od serca pokaszlę. Czy Broniewski jest jeszcze przewidziany w programie szkoły podstawowej czy gimnazjum?

Moje gorące chęci do ćwiczenia w domu spełzły na niczym, kiedy okazało się, że najprostsze czynności domowe męczą mnie bardziej niż wystarczająco. Wczoraj popatrzyłam z zazdrością na nieznośnie promiennego męża, który wrócił z biegania, wyciągnął matę i chyba z godzinę się rozciągał. Próbowałam udawać, że go nie widzę i że bardzo wciągnęła mnie książka. 

Tak czy owak, o sporcie napiszę, kiedy już do niego wrócę. Na razie będzie o pocieszaczach, czyli łatwych do przyrządzenia smakołykach, poprawiających humor i samopoczucie nawet najbardziej zasmarkanej osoby (ja! ja! ja!).

Pocieszacz pierwszy: napój rozgrzewający. Gotujemy litr wody. Pół cytryny kroimy w plasterki. Kawałek imbiru wielkości, powiedzmy, damskiego kciuka, obieramy i również kroimy w plasterki. Wrzucamy razem do dzbanka i zalewamy gorącą wodą. Czekamy kilka minut i dodajemy solidną łyżkę miodu. Mieszamy i pijemy póki ciepłe. Napój fantastycznie rozgrzewa, pomaga odetchnąć przez zapchany nos, łagodzi ból gardła. I jest bardzo smaczny.

Pocieszacz drugi: wykładamy na talerz ogórki kiszone i zjadamy je, patrząc na padający za oknem śnieg. Ogórki kiszone mają smak, który pobudzi nawet najbardziej otępione katarem kubki smakowe. Jeśli bierzemy jakiekolwiek leki, szczególnie, nie daj Boże, antybiotyki, kiszeniaki pomogą osłabionej florze jelitowej. Smacznym zamiennikiem ogórków kiszonych jest kapusta kiszona ;-)

Pocieszacz trzeci: domowy kisiel (bardzo dziękuję niedawno przeziębionej Ewie, za przypomnienie mi o tym specjale). Bierzemy jakąkolwiek mrożonkę z mieszanką owocową. Mnie chyba najbardziej smakuje mieszanka Hortexu: truskawki, maliny i czarna porzeczka (witamina C!!). Wrzucamy mieszankę do garnka, zalewamy litrem wody i gotujemy. Jeśli ktoś boi się kwaskowego smaku, można dodać cukier (ja dodałam 1 łyżkę cukru trzcinowego). W międzyczasie rozrabiamy 3 czubate łyżki mąki ziemniaczanej z odrobiną zimnej wody na jednolitą ciapę. Kiedy owoce zaczną się gotować, dodajemy ciapę z mąki ziemniaczanej, mieszamy, gotujemy jeszcze chwilę i gotowe. Kisiel można zjeść z następującymi dodatkami: pocięte w paski suszone figi lub morele, orzechy laskowe, starte jabłko, cząstki mandarynki - co kto lubi. Można go sobie polać jogurtem albo śmietaną. Robi się po nim ciepło i błogo. Nawet zatkany nos wydaje się mniej zatkany.

Pocieszacz czwarty: zalewajka. Jeśli ktoś nie wie, jak się ją robi, polecam łatwy i klarowny przepis z, rzecz jasna, Kaszaprodżekt.

Z gromkim APSIK, udaję się po kolejną porcję pocieszacza nr 3.

PS. Chętnie przeczytam o Waszych pomysłach na chorobowe pocieszacze.