Ultramaraton

Mama mia... Wielki Tydzień okazał się Gigantycznym Tygodniem, ponieważ dosyć nagle zostałam mamą najfajniejszego na świecie chłopczyka. Po maratonie miała być regeneracja, spanie, jedzenie, blablabla, a było kursowanie między placówką opiekuńczą, sądem (to wziął na siebie mąż), sklepami i naszym domem. To, na co rodzice mają zazwyczaj kilka miesięcy, musieliśmy załatwić w jedno popołudnie. Dzięki przemiłym i przeukochanym paniom pielęgniarkom, odbyłam ekspresowe szkolenie w zakresie obsługi 2-miesięcznego człowieka. W sklepie konsultowałam się przez telefon z przyjaciółką - doświadczoną, ale i wyluzowaną mamą ("Co Ty, nie kupuj sterylizatora, chyba, że masz za dużo miejsca w kuchni i brakuje Ci gadżetów.").

W Wielki Czwartek przywieźliśmy naszego małego zawodnika do domu. Cóż mogę powiedzieć... jest naprawdę superowy. Macha rękami tak, że opanowanie kraula będzie dla niego kwestią minut, wierzga, posyła figlarne uśmiechy i patrzy zalotnie spod rzęs, lubi patrzeć na książki (ciekawy gust - największe zainteresowanie okazuje kawałkowi półki, na którym stoją "Antologia tragedii greckiej", "Eneida", "Odyseja" oraz "Mitologia Greków i Rzymian", a np. na Camileriego nawet nie spojrzał). Wróżę mu karierę Ironmana - kraul na sucho, wielki uśmiech przy słowach "rower" oraz "ultramaraton". No ale na razie wygląda na to, że ultramaraton załatwiliśmy sobie sami :)

Aha, z kronikarskiej gorliwości donoszę, że, moje zeszłotygodniowe treningi ograniczyły się do chodzenia z infantem na rękach oraz: sprintów po butelkę, gimnastyki artystycznej przy kąpielach oraz ćwiczeń na stabilizację (podnosiliście kiedyś telefon z podłogi nogą, mając na rękach kilka kilo wijącej się wagi?). Nie pamiętam, kiedy miałam takie zakwasy w obręczy barkowej.

Od nadchodzącego tygodnia zacznę poranne truchtanie - w końcu i tak mam gwarantowane pobudki o zabójczo wczesnych godzinach, a potem będę chciała znów jakoś usystematyzować treningi. Tęsknię za bieganiem i, jeśli wkrótce do niego nie wrócę, stanę się zgorzkniałą mamuśką, oglądającą seriale w TVN i Polsacie (o ile je mamy). Myślę o startach na 5 i 10 km i, perspektywicznie, o półmaratonie na jesieni. Na maraton mogę nie mieć siły w tym roku ;-) Mamy też niecny plan, żeby pojechać latem we troje na obóz biegowy, zwłaszcza, że będzie na nim jeszcze jeden zawodnik w kategorii wiekowej "skrzaty".

No i tak to się jakoś porobiło - życiówka za życiówką :)

PS. W ramach wspomnień z Poprzedniej Epoki, jeszcze parę zdjęć z Genewy.
PS2. Ponieważ Ironman miał wczoraj Dzień Marudy, nie miałam ani czasu ani inwencji na blogowe życzenia świąteczne, zatem składam je dzisiaj - niech Wam Święta upłyną tak, jak sobie to wymarzyliście.
PS3. Czy ktoś może polecić jakiś fajny wózek biegowy?

Genewa i Jezioro Genewskie (Lac Leman) z nieczynną fontanną

Genewa. Place du Mollard

Genewa. Gdzieś w Vieille Ville, a mnie przez chwilę się zdawało, że jestem we Włoszech