Młodości! Dodaj mi skrzydła (?)

Wrócę do tematu szkolnych wf-ów. Wraz z wiosną na Agrykolę powróciła młodzież z okolicznych gimnazjów i...

Tkoboska!!

A było tak:

W piątek robiłam zadane 2-kilometrówki. Maestro zaryzykował i zadał ostre (jak na moje skromne możliwości) tempo, bo kilometrówki właśnie w tym tempie śmigałam we wtorek i podobno nie było widać, żebym się zmęczyła. Bieganie, nawet szybko, w kółko i w kółko jest trochę nudne, zatem w prezencie od losu dostałam live show do oglądania.

Po zewnętrznym torze rączo biegał pan Jacek Fedorowicz, który po treningu biegowym zaczął porządny trening siłowy - pompki, brzuchy, itd. Szczupły, umięśniony, z kratką na brzuchu - wulkan energii! Rocznik 1937 (można sprawdzić w Wikipedii).

Na wszystkich innych torach, łącznie z wewnętrznym: obrazek zgoła odmienny. 13-14-latkowie. Zdecydowana większość po 50-100-200 m poddawała się i pokonywała kolejne okrążenia nawet nie marszem, tylko ślamazarnym spacerem. Bo trzeba pogadać, bo z ucha wypadnie słuchawka podłączona do smartfona koleżanki, bo po co się męczyć. Parę dziewczynek nie uległo ogólnemu rozmemłaniu - biegały. Wolniej, szybciej - najważniejsze, że im się chciało. Paru chłopców też. Dużo dzieci leżało w cieniu. Temu wszystkiemu przyglądało się dwóch panów od wf-u, ale tylko zgaduję, że byli panami od wf-u, bo obydwaj prezentowali stroje, które trudno uznać za umożliwiające jakąkolwiek aktywność fizyczną poza spacerem. Ponadto jeden z panów miał chyba więcej centymetrów w pasie, niż ja mam wzrostu. Widać było, że męczy go nawet stanie (było dość ciepło, to i nie dziwota), więc dość szybko zgarnął uczennice i poszli (POSZLI) do szkoły.

Pominę to, jaki procent dzieciaków płci obojga miał widoczną, solidną nadwagę, ponieważ o tym już pisałam i po co wałkować po raz kolejny ten smutny temat. Uderzyła mnie duża ilość pokrzywionych kręgosłupów, garbów, wystających łopatek, niesymetrycznych ramion - to było widać przez bluzki i koszulki!

Nie wspomnę już nawet o takich drobiazgach jak bieganie / chodzenie wokół stadionu z słuchawkami na uszach albo to, że żaden z panów od wf-u nie upomniał dzieciaków, żeby nie zajmowały pierwszego toru, albo też, że niedyspozycja najwyraźniej dotyka również chłopców, gdyż kilku siedziało sobie z boku i tylko przyglądało się truchtającym / spacerującym kolegom.

Pan Jacek Fedorowicz - świetna forma, energia, wygląd. I przeciętny gimnazjalista - pokrzywiony, galaretowaty, niemrawy.

Wiem, nie wszyscy gimnazjaliści są tacy, ale piszę o zaobserwowanej średniej. Nie o tych paru dziewczynkach czy kilku chłopakach, którym chciało się biegać wokół stadionu, choć wokół panowała atmosfera ogólnego rozluźnienia. Co ciekawe, nie zauważyłam, żeby pan w eleganckich spodniach albo pan z ogromnym brzuchem zachęcał uczniów do podejmowania wysiłku. Stali, patrzyli. I tyle. Lekcja zaliczona, ku obustronnej uldze.

Jestem przerażona. Mam synka, któremu niedawno stuknęły 3 latka. Jest ruchliwy, sprawny, silny i pięknie skoordynowany ruchowo. Za 3 lata pójdzie do szkoły - co go tam czeka? 20-30 minut skrzyżowania karykatury wf-u ze spacerniakiem 2 razy w tygodniu, a poza tym wielogodzinne ślęczenie w ławce i pracowanie na krzywy kręgosłup, słaby brzuch i ogólny "niechcemisizm"?

Smutek.