2012 w obrazkach cz. 1

Mam takie zaległości w blogowaniu, że na razie nawet nie próbuję ich nawet gonić. Czas przedświąteczny upłynął mi w mgnieniu oka - był bardzo intensywny. Postaram się nadrobić treningowe raportowanie najpóźniej zaraz po Nowym Roku, który, nawiasem mówiąc, zamierzamy powitać na Podlasiu. Tym razem nie będę leżeć pod lipami, wpatrując się smętnie w gips lub sandał - w planach jest bieganie i harce na śniegu. Podobno na północnym wschodzie go nie brakuje i tego będę się trzymać.

A na pożegnanie 2012 roku przyszykowałam małą, sportową foto-story:

Styczeń 2012

Początek roku przywitaliśmy bieganiem po wiosennej Serolandii, z widokiem na ośnieżone szczyty Alp.

Parę tygodni później śmigaliśmy na nartach, dobijając relaksując się podczas popołudniowego biegania na wysokościach.

Luty 2012

Bez obrazków. Straszliwe mrozy i oczekiwanie na wiosnę. 

Marzec 2012

Dear diary moment, czyli pudło w klasyfikacji branżowej na Półmaratonie Warszawskim oraz nowa półmaratońska życiówka - 1:44:56. O ile dobrze pamiętam, czas poprawiony o ponad 4 minuty i to na trudniejszej trasie. Odbieram nagrodę z rąk Ojca Dyrektora. 

Kwiecień 2012

Na początku kwietnia trochę choruję, więc omija mnie start w Biegu Pamięci na 5 km. Zapisuję się na Maraton Karkonoski, grzecznie trenuję do maratonu w Sztokholmie. 

Maj 2012

Ostatnie tygodnie przygotowań do maratonu. Odwiedzamy strony komisarza Montalbano, a ja hulam sobie poboczem mało uczęszczanej drogi, z widokiem na sycylijskie pierdolniki, gaje oliwne i błękitne morze. Decyduję się NIE wbiegać samotnie na Etnę. Na razie. 

Startuję w Samsung Irena Run i, zupełnie nieoczekiwanie dla siebie, w upalne popołudnie, na dosyć trudnej, bo krętej i raczej przełajowej trasie (minimum asfaltu plus finisz po trawie!), poprawiam swój wynik na 5 km o minutę (może nawet parę sekund więcej) i melduję się siódma wśród kobiet. Nowa życiówka - 22:07 - zostawia apetyt na urywanie kolejnych sekund. Na zdjęciu mam ok 3 km w nogach i gotuję się w pełnym słońcu:

Tydzień później, w duszny i również gorący dzień, spotykamy się z Blogaczami na biegu sztafetowym  - Accreo Ekiden. Biegnę o prawie minutę słabiej niż w Samsung Irena Run, ale bawię się fantastycznie. 

Czerwiec 2012

Co to był za miesiąc...

Zaczęło się od maratonu w Sztokholmie. Czytelnicy bloga może pamiętają, że zeszliśmy z mężem z trasy po 18 km, ponieważ nie wytrzymaliśmy biegu w rekordowo złej pogodzie (3 stopnie Celsjusza, ulewny deszcz i wiatr o prędkości powyżej 60 km/h). Rano tak wyglądało wyjście z metra przy stadionie olimpijskim, spod którego startowaliśmy:

Po powrocie byłam przez kilka dni przeziębiona. W końcu wzięłam się ostro do treningów pod Maraton Karkonoski, m.in. 18 czerwca poszłam na pierwsze zajęcia z crossfitu pod chmurką. Wróciłam ze złamaną piątą kością śródstopia oraz koszmarną filcowo-gipsową bułą. Załamka. 

C.D.N.